Potrzebujesz pomocy?

Special Purpose Acquisition Companies (SPAC) to spółki często określane jako „puste” lub „powłokowe”, które nie prowadzą żadnej działalności operacyjnej. Zostały one utworzone wyłącznie w celu pozyskania kapitału na nabycie innej spółki lub wprowadzenia akcji do obrotu na giełdzie. Celem SPAC jest zwrócenie uwagi potencjalnych inwestorów i zachęcenie ich do przyszłej współpracy.

Aktywna spółka może następnie połączyć się z SPAC lub zostać przez nią wykupiona i w ten sposób stać się notowaną spółką giełdową. W ten sposób może uniknąć przeprowadzenia tradycyjnej oferty publicznej (IPO).

Tradicyjna oferta publiczna (IPO) może potrwać rok lub nawet dłużej, z tymczasem proces tworzenia SPAC bywa zwykle szybszy. SPAC-ów tworzy się specjalnie w celu sfinalizowania fuzji, wymiany akcji, nabycia aktywów, zakupu akcji, reorganizacji lub podobnej kombinacji biznesowej z jednym lub większą liczbą podmiotów.

SPAC zwykle ma do dyspozycji 24 miesiące od momentu powstania na sfinalizowanie całego procesu nabycia.

Do zaoferowania ubezpieczenia wymaganych jest kilka kroków. Oto najważniejsze z nich:

• w poszukiwaniu firmy do przejęcia
• negocjowanie umowy przejęcia
• przeprowadzanie zebrań inwestorów i uzyskiwanie zgody udziałowców
• przeprowadzania fuzji
• jeśli w wyznaczonym czasie nie dojdzie do połączenia, SPAC ulega likwidacji, a środki zostaną zwrócone publicznym udziałowcom.

Ten ostatni etap tworzenia notowanej spółki następczej to tzw. transakcja de-SPAC.

Po tym jak spółka nabywcza dokona fuzji z podmiotem docelowym, firma będąca wcześniej w rękach prywatnych staje się publiczną spółką giełdową. Nazwa SPAC zostaje zmieniona na nazwę przejętej spółki, po czym rozpoczyna obrót akcjami na wybranej giełdzie.

Inwestycja w SPAC wiąże się z wysokim ryzykiem. Ostatnio tego typu spółki cieszą się dużą popularnością wśród inwestorów na całym świecie, choć z inwestowaniem w SPAC wiąże się wiele ryzyk wynikających z różnych czynników (omówionych poniżej).

Nabywająca spółka celowa może nie zdołać wyłonić podmiotu docelowego w wymaganym terminie (zazwyczaj 24 miesiące) i będzie zmuszona zwrócić środki swoim inwestorom — oznacza to zerowy zwrot z zainwestowanego kapitału.

Rosnąca konkurencja na rynku SPAC może skłonić te podmioty do inwestowania we wczesne fazy rozwoju firm, co z kolei zwiększy ryzyko inwestycyjne, zwłaszcza w sektorach takich jak nowe technologie. Firmy te często mają ograniczoną historię finansową, ewoluujące mechanizmy kontroli i opierają się na prognozach. Po połączeniu muszą spełniać wymogi stawiane spółkom publicznym.

Sponsorzy i dyrektorzy nabywających spółek celowych mają zwykle osobiste interesy, które mogą okazać się sprzeczne z najlepszymi interesami akcjonariuszy publicznych.

Inwestorzy muszą więc zaufać zarządowi spółki SPAC, że uda im się znaleźć najlepszy podmiot docelowy z możliwych; trzeba pamiętać, że zapewnienia o terminowym przeprowadzeniu fuzji mogą być motywowane względami finansowymi poszczególnych stron.

W przeciwieństwie do IPO w procesie fuzji SPAC nie bierze udziału ubezpieczyciel, więc nie zawsze wykonuje się tak dogłębną analizę due diligence, jaka zwykle towarzyszy spółkom wchodzącym na giełdę.

Sponsorzy spółki nabywającej mają ściśle ograniczony czas na zamknięcie transakcji, co może wpłynąć na efektywność ich badań nad przejęciem, zwłaszcza gdy nie ma gwarancji, że sponsor lub zarząd będzie nadal zaangażowany w działalność spółki docelowej po zrealizowaniu fuzji.

Ze względu na ten wymóg czasowy założyciele SPAC mogą skupić się na swojej zdolności do sfinalizowania transakcji, a nie na odpowiedniości wprowadzenia na giełdę przez spółkę docelową.